Η ιογενής ηπατίτιδα αποτελεί μία από τις κύριες αιτίες θανάτου στον κόσμο, με τον αριθμό των θυμάτων της να είναι εφάμιλλος με εκείνον του AIDS ή της φυματίωσης, αναφέρει διεθνής ομάδα επιστημόνων.

Σε μελέτη που δημοσιεύεται στην διεθνή ιατρική επιθεώρηση «The Lancet», υπολογίζουν ότι οι ηπατίτιδες και οι επιπλοκές τους κόστισαν το 2013 τη ζωή 1,45 εκατομμυρίων ανθρώπων, παρότι υπάρχουν αποτελεσματικά εμβόλια και θεραπείες εναντίον τους.

Αντίστοιχα, το AIDS κόστισε το 2014 τη ζωή 1,2 εκατομμυρίων ανθρώπων, ενώ η φυματίωση είχε 1,5 εκατομμύριο θύματα, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).

Ο ΠΟΥ έχει καταρτίσει στρατηγικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της ηπατίτιδας και οι επιστήμονες που πραγματοποίησαν τη νέα έρευνα λένε ότι αυτό πρέπει να τεθεί επειγόντως σε εφαρμογή.

Η ιογενής ηπατίτιδα είναι η φλεγμονή του ήπατος εξαιτίας ιογενούς λοίμωξης. Υπάρχουν αρκετοί ιοί που μπορεί να την προκαλέσουν, αλλά οι πέντε κυριότεροι ιοί ηπατίτιδας είναι οι Α, Β, C, Dκαι E, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.

Άλλοι από αυτούς (B, C, D) μπορούν να μεταδοθούν με την επαφή με μολυσμένα υγρά του σώματος και άλλοι μέσω μολυσμένης τροφής ή νερού (Α και Ε).

Η ηπατίτιδα μπορεί να είναι αυτοπεριοριζόμενη (ο οργανισμός καταπολεμά μόνος του τον ιό) ή να εξελιχθεί σε ίνωση (ουλές), κίρρωση ή καρκίνο του ήπατος.

Οι περισσότεροι θάνατοι παγκοσμίως οφείλονται στους ιούς ηπατίτιδας Β και C (HBVκαι HCV, όπως είναι η επιστημονική συντομογραφία τους).

Οι επιστήμονες από το Imperial College του Λονδίνου (ICL) και το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον εξέτασαν στοιχεία από 183 χώρες, τα οποία συνελέγησαν την περίοδο 1990-2013.

Όπως διαπίστωσαν, ο αριθμός των θανάτων από ιογενή ηπατίτιδα αυξήθηκε κατ’ αυτό το χρονικό διάστημα περισσότερο από 60% (από 0,89 εκατομμύρια σε 1,45 εκατομμύρια), γεγονός το οποίο εν μέρει σχετίζεται και με την αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού.

Την ίδια περίοδο, όμως, μειώθηκαν οι θάνατοι από φυματίωση και ελονοσία.

Ο δρ Γκρέιαμ Κουκ, λέκτορας Λοιμωδών Νοσημάτων στην Ιατρική Σχολή του ICL περιέγραψε τα ευρήματα ως «αναπάντεχα».

«Μολονότι υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες και εμβόλια για την ιογενή ηπατίτιδα, πολύ λίγα χρήματα διατίθενται για να φθάσουν αυτά τα φάρμακα στους ασθενείς, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει για την ελονοσία, το HIV/AIDS και την φυματίωση», είπε.

«Ωστόσο έχουμε τα μέσα για να θεραπεύσουμε αυτή τη νόσο, έχουμε εμβόλια για τις ηπατίτιδες Α και Β, και νέες θεραπείες για την ηπατίτιδα C. Ωστόσο το κόστος των νέων φαρμάκων είναι δυσβάσταχτο για κάθε χώρα, φτωχή ή πλούσια».

Σύμφωνα με τη μελέτη, τα κρούσματα ιογενούς ηπατίτιδας είναι περισσότερα στην ανατολική Ασία όπου ζει το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Οι θάνατοι, όμως, είναι περισσότεροι στις χώρες υψηλού και μέσου εισοδήματος απ’ ό,τι στις φτωχές χώρες του κόσμου.

Το στρατηγικό σχέδιο του ΠΟΥ προβλέπει επέκταση των προγραμμάτων εμβολιασμού, πρόληψη της μετάδοσης του ιού της ηπατίτιδας Β από μητέρα σε παιδί, και αυξημένη πρόσβαση στα φάρμακα για τις ηπατίτιδες Β και C, με στόχο έως το 2020 να έχουν μειωθεί κατά 30% τα νέα κρούσματα αυτών των δύο μορφών και κατά 10% η θνησιμότητα.

πηγή: ygeia.tanea.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here